Tagarchief: Philippe De Coene

Politie extra waakzaam tijdens Soirée Rouge

Zaterdagavond vindt in het socialistische toevluchtsoord het Textielhuis de Soirée Rouge plaats, een erotisch getinte nieuwjaarsparty waar iedereen – maar vooral socialisten – van harte welkom is. In tegenstelling tot eerdere edities is de Kortrijkse politie niet gerust in de goede afloop van de festiviteiten. Vooral toekomstig schepen Axel Weydts zou een bedreiging voor de openbare orde vormen.

1538668_571589716258237_659242440_nDe Kortrijkse socialisten, die met Philippe De Coene voor het tweede jaar op rij de Kortrijkse burgemeester leveren, hebben wel zin in een wild feestje. Er wordt dan ook duchtig in de lokale partijkas gegraaid om voor een onvergetelijk evenement te zorgen. Naast een optreden van stadsplatenruiter Lotto staat er nog heel wat andere randanimatie op het programma. Zo pakt Kenneth Vermeulen uit met een eerste groepsaankoop Omer. en leest schepen van Mobiliteit Marc Lemaitre het parkeerreglement van de stad voor op muziek van Vangelis. Gemeenteraadslid Sliman You-Ala houdt het bij een kwartiertje slangen bezweren, terwijl schepen van Jeugd Bert Herrewyn – wellicht zeer tot genoegen van iedereen die vaak met hem in aanraking komt  – live zijn haren laat knippen. Het is evenwel de burgemeester zelf die voor het moment suprême zorgt. Philippe De Coene zal zijn behendigheid demonstreren aan de hand van een zenuwslepende messenwerp-act. Phyllis Roosen – niet toevallig tewerkgesteld bij het ABVV – dient als levend doelwit.

De Soirée Rouge belooft dus heel wat animo, al vreest de politie voor moeilijkheden. Een diender van PZ Vlas die liever anoniem wilde blijven, getuigt: ‘We kregen van de Quick de opdracht om zaterdag extra waakzaam te zijn. Er werd zelfs een speciale task force opgericht om een oogje in het zeil te houden en in het bijzonder Axel Weydts. We moesten zelfs een videocompilatie van die kerel bekijken, gevuld met zijn tussenkomsten in de gemeenteraad. Wat een gevaarlijke, agressieve zot, zeg! Haal ergens in pakweg Mantsjoerije of Dagestan hetzelfde uit tijdens een gemeenteraad en je bent je burgerrechten kwijt, als je al het geluk hebt dat ze je niet meteen tegen de muur zetten. Vreselijk.’

Het was een onbekende Kortrijkzaan die de politie wees op het sluimerende gevaar. ‘Een vrij onopvallende gast’, zegt de agent. ‘Leek een beetje op Don Johnson, met vettig, achteruit gekamd haar, maar dan wel op krukken.’

Romain Tattoo nieuwe verantwoordelijke nachtopvang

De Kortrijkse nachtopvang aan de Sint-Amandslaan krijgt een nieuwe verantwoordelijke. OCMW-voorzitter Philippe De Coene (sp.a) wil de zorg over het groeiend aantal daklozen in onze stad voortaan toevertrouwen aan iemand met meer praktijkervaring. Zijn keuze viel op Romain Tattoo, in tv-middens beter gekend als Maaik.

1455913_10151790293347078_1232719556_nPhilippe De Coene geeft tekst en uitleg bij deze toch wel vreemde beslissing. ‘Laat één ding duidelijk zijn. Nathalie Deschacht deed dat de voorbije jaren voorbeeldig. Maar het daklozenbeleid in Kortrijk heeft een echt uithangbord nodig. Iemand die niet alleen sociaalvoelend is en zich in perfect Nederlands kan uitdrukken, maar ook kan bogen op een bekende kop én ervaringsdeskundigheid. Sinds me ter ore kwam dat Romain op Bali vaak met zijn bloot gat onder de al even blote hemel slaapt met nog blotere lokale schoonheden, staat hij helemaal bovenaan mijn wenslijstje. Ik wil zelfs nog verder gaan: al wat ik wil voor Kerstmis, is Romain in de nachtopvang, zeker na zijn spontane sollicitatie, die toch wat onverwacht in mijn mailbox belandde.’

Hoezo, heeft Romain Tattoo dan zelf zijn kandidatuur ingediend?
‘Ja, en dat heeft de doorslag gegeven’, zegt De Coene, want nogal wat van mijn partijgenoten waren niet met mijn idee opgezet. Toen ik hen Romains e-mail voorlas, kon ik hen wel over de streep trekken en ervan overtuigen dat die mens werkelijk alleen maar goede bedoelingen heeft. Hij begint vanaf 2 januari!’

En wat staat daarin?
‘Wacht, ik lees hem even voor, dan zie je zijn dt-fouten en andere flagrante overtredingen van de Nederlandse taalregels niet.’

Waarde schepen De Coene, geachte kameraad

Ik voel mij diep schuldig. Als gereputeerde huisjesmelker heb ik me de voorbije jaren vaak gedragen als een arrogante strontzak. Ik heb mijn huurders de duimschroeven aangedraaid, de namen van mensen die het moeilijk hebben op Facebook gepleurd voor iedereen die het wilde zien, maar ondertussen wel de centen van het OCMW op zak gestoken.

Ik voel hierover enkel diepe schaamte en wil een tegenprestatie leveren. Eerst ging ik U en mijn andere kameraden van de Kortrijkse sp.a een gratis verblijf met vrijblijvende partouze aanbieden op het exotische Kuta, maar gezien het verhoogde risico op geslachtsziekten op Bali heb ik een alternatieve oplossing gevonden. Ik bied me bij deze graag als verantwoordelijke van de Kortrijkse nachtopvang. Met mijn van tv en het Kortrijks Handelsblad bekende kop kan ik deuren openen die anders gesloten blijven, en kan ik ook op andere manieren bijdragen. Met kickboxinitiaties voor die arme daklozen, bijvoorbeeld. Zo kunnen ze meteen elkaar de kop inslaan, wat volgens mij een goede Endlösung voor dit probleem is. Het is eens wat anders dan Monopoly spelen, want dat spel steekt die mensen hun ogen uit, en het geld is niet eens echt. Die mensen verdienen echt een kans. Vooral met hun kinderen, die vaak in armoede zijn geboren, zit ik écht in.

In alle vertrouwelijkheid en tussen ons gezegd en gezwegen wil ik u eveneens laten weten dat ik mijn leven ga beteren, geen tatoeages meer zal zetten en volgend jaar op U zal stemmen.

Hoogachtend en met kameraadschappelijke groet,

Romain ‘Maaik’ Tattoo

Bejaard koppel houdt Roma-meisje vast

Een meisje van Roma-afkomst leeft al jaren bij een koppel zeventigers dat haar als hun dochtertje claimt, in de Kortrijkse wijk Overleie. Het koppel beweert het meisje gekregen te hebben van de natuurlijke moeder. Mogelijk gaat het hier om ontvoering of mensenhandel. Het gerecht is schaars met commentaar, maar de zaak wordt zeer ernstig genomen.

maesDe ontdekking gebeurde eerder toevallig, bij een controle naar aanleiding van aanstootgevende uitspraken en scheldtirades van W.M. De man zou een ziekelijke drang hebben om leugens en beledigingen te verspreiden, eerst via een afgevoerde blog, later via de sociale media. Niet zelden hielden die verband met de Roma-problematiek.

Meerdere klachten leidden tot een huisbezoek door de ordediensten, met de bedoeling de computer te screenen op teksten en foto’s die in strijd zijn met de wet. De mond van de inspecteurs viel echter open van verbazing toen ze bij hun bezoek in de woning een meisje van een zestal jaar aantroffen, bruin van teint, met gitzwarte ogen en grote oorbellen. Het kind, dat bang was en huilde, wekte meteen hun argwaan.

De bejaarde eigenaar van het huis claimt de pleegvader te zijn en zegt dat hij het kind gekregen heeft van de moeder, die niet in staat was ervoor te zorgen. W.M.: ‘Ik heb haar van de armoede gered en een warm nest geboden. Enkele jaren geleden heb ik daartoe de zolder van onze woning laten isoleren voor onze pleegdochter.’ Dat laatste klopt. De man heeft toen met zijn isolatieverhaal de media opgezocht en kwam er zelfs mee in het televisiejournaal. Maar niets wees erop dat het in het bedoeling lag om er een vreemd kind te laten wonen.

Navraag bij buren doet ineens de tongen loskomen. Het kind zou al jaren opgemerkt zijn in de buurt van het huis, niet naar school gaan, maar rondlopen in de tuin van W. en R., onverzorgd en wilde geluiden uitstotend alsof het een dier was. Nog anderen wisten te vertellen dat het meisje uit bedelen werd gestuurd, dat het moest dansen voor geld of meegestuurd werd met rondtrekkende dievenbendes.

Onduidelijk is nog de verhouding van de ‘pleegvader’ met het meisje. De man toonde eerder al een uitzonderlijke belangstelling voor Roma. Hij en zijn vrouw worden in de buurt gemeenzaam ‘opa en oma Roma’ genoemd.

Die vreemde interesse voor een welbepaalde etnische minderheid had eerder ook al de aandacht van schepen De Coene gewekt, die er impliciet naar verwees in een live uitgezonden gemeenteraad. Daarom wordt naar verluidt ook nagegaan wat de schepen al die tijd afwist van de zaak en voor zichzelf hield. Bij Jozef De Witte van het CGKR is de man evenmin een onbekende. Tussen de twee zou een uitvoerige communicatie gevoerd zijn.

Volgens de advocaat van het koppel zou er geen sprake zijn van kidnapping of mensenhandel en gaat het om een daad van naastenliefde. ‘Mijn cliënt ziet het meisje graag.’ Het koppel ontving kindergeld voor het kind.

Wordt beslist vervolgd.

Geen progressief front in Kortrijk

Nicolas Bouteca schrijft niet-satirische artikels voor Kortrijk Scheef Bekeken.

In de nationale pers werd de voorbije dagen herhaaldelijk gesproken over de noodzaak aan progressieve frontvorming. De linkse partijen in Vlaanderen zouden moeten samenwerken om te verhinderen dat de rechterzijde na de verkiezingen van 2014 vijf jaar de lakens zal uitdelen. Het blijkt vooral in theorie een interessant model, want tussen droom en daad staan praktische bezwaren en ook wat egos in de weg. Kortrijk is in dit opzicht een mooi voorbeeld.

decoenepunkAls men over progressieve frontvorming spreekt, dan heeft men het eigenlijk vooral over de samenwerking tussen sp.a en Groen. Ook de linkervleugel van CD&V en het extreem linkse PvdA duiken in de marge van het verhaal op, maar in de feiten ligt de kern van de problematiek bij de moeilijke verhouding tussen de ecologisten en de sociaaldemocraten. Het afgelopen decennium hebben beide partijen elkaar al een paar keer besnuffeld, maar structurele samenwerking lijkt onmogelijk. Ook niet in Kortrijk.

Groen en sp.a vormden in de vorige legislatuur nochtans eenzelfde progressieve fractie. De krachten werden toen gebundeld  om vanuit de oppositie zwaarder op het beleid te kunnen wegen. In de loop van 2012 werd deze samenwerking op aandringen van Groen echter stopgezet. De Kortrijkse ecologisten wensten op eigen kracht naar de gemeenteraadsverkiezingen te trekken en wilden van de laatste maanden voor de stembusslag gebruikmaken om hun eigen verhaal wat in de schijnwerpers te zetten. Sinds deze bocht van Groen is de relatie met sp.a-Kortrijk op zijn zachtst gezegd wat bekoeld. Ter illustratie onderstaande Twitter-discussie rond de uitwijzing van een Afghaans gezin in Kortrijk begin juli 2013.

carontweet

decoenetweet Dit is maar een voorbeeld uit een hele reeks waarbij Groen en sp.a zichzelf tot de meest progressieve club van ’t stad willen uitroepen. Hetzelfde zagen we toen er over het Kennedybos werd gediscussieerd of GAS ter sprake kwam. De samenwerking tussen sp.a en de nationalisten van N-VA is ook een groene evergreen die het rechtse karakter van de sociaaldemocraten moet aantonen. Door sp.a trouwens steevast gecounterd met de verwijzing naar Mechelen, waar Groen hetzelfde doet. Om maar te zeggen, er zit een haar in de boter tussen de twee en tegen de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 geraakt dit niet opgelost. Met de personeelswissel die er bij Groen misschien aankomt na 2014 (blijven Caron en Mathieu of kiest men voor een wissel op de toekomst?) zou de situatie zelfs nog kunnen verslechteren want de nieuwe generatie groenen ligt allesbehalve beter bij sp.a.

Waarom is de kloof dan zo diep tussen Groen en sp.a? Dit is voor een groot stuk te herleiden tot de burgemeestersambities die Philippe De Coene koesterde met het oog op de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen. De Coene is iemand die goed en graag rekent en hij had becijferd dat een samenwerking tussen beide partijen hem wel eens de burgemeesterssjerp kon opleveren. En als je goed naar de uitslag van 2012 kijkt, dan hing dat inderdaad in de lucht. Een eenheidslijst spa-Groen zou de grootste partij van een stadscoalitie-plus (met Groen erbij) geweest zijn. Groen en sp.a samen behaalden in 2012 immers 10.937 stemmen tegenover 10.771 voor Open VLD (zie tabel hieronder). Doordat het systeem Imperiali (dat gebruikt wordt de stemmen in zetels om te zetten) grote partijen bevoordeelt, zou een lijst sp.a-Groen ook negen zetels binnengehaald hebben in plaats van de acht die de ex-fractiegenoten nu verwierven door apart op te komen (6 voor sp.a en 2 voor Groen). Een progressieve eenheidslijst zou hen dus op gelijke hoogte getild hebben met de lijst van burgemeester Van Quickenborne, die ook goed is voor negen zitjes in de gemeenteraad. Bovendien heeft het verleden al aangetoond dat bij fusies één plus één soms meer is dan twee. Het samengaan van Groen en sp.a zou misschien wel een goeie 500 stemmen (en dus een zetel) extra opgeleverd hebben.  Heel wellicht zouden die stemmen van CD&V en Open VLD zijn gekomen. Zetelverdeling en het verloop van een coalitievorming zijn natuurlijk zeer moeilijk te voorspellen of te simuleren, maar het had er dus alle schijn van dat sp.a-Groen zicht had op de burgemeesterssjerp en niemand minder dan Philippe De Coene zou die hebben mogen omgorden.

tabelTabel 1: simulatie zetelverdeling 2012 indien sp.a en Groen samen naar de kiezer waren getrokken. Gele quotiënten staan voor een zetel.

U kunt begrijpen dat De Coene er op gebrand was om samen met Groen één lijst te vormen en dus niet echt opgetogen was toen de groenen besliste om het progressieve front in 2012 op te blazen en alleen naar de kiezer te trekken. De Coene zag plotsklaps zijn burgemeestersdroom smelten als sneeuw voor de zon. Waarom Groen niet in dit scenario wilde meestappen, is niet helemaal duidelijk. Maar er zijn enkele aanwijzingen. Zo vreesden ze enerzijds dat 1 + 1 niet automatisch gelijk zou staan aan twee of zelfs drie zoals sommige socialisten hoopten, maar misschien wel aan 1,9. Groen kan immers op heel wat stemmen rekenen van ‘gelovige’ kiezers (lees: ACW’ers) en men dacht dat deze stemmen zouden verdwijnen als ze samen met de ‘goddelozen’ van sp.a naar de kiezer zouden trekken. Dat kan zijn, want sp.a is zeker voor oudere gelovige kiezers (en zo zijn er nog veel in Kortrijk) nog steeds een brug te ver. Al is dat natuurlijk moeilijk in te schatten. Wellicht ligt de verklaring dan ook vooral bij de moeilijke samenwerking in de progressieve fractie in de periode 2006-2012. Bij Groen en sp.a zitten namelijk wel wat mensen samen die moeilijk met elkaar overweg kunnen op persoonlijk vlak. Bovendien zou ook de wederzijdse loyauteit niet top geweest zijn in bepaalde dossiers ten tijde van de gemeenschappelijk fractie.

Door de gemiste kans op progressieve samenwerking is sp.a het geweer van schouder gaan veranderen. In plaats van samenwerking met Groen na te streven, probeert ze sinds 2012 om de ecologisten overbodig te maken in Kortrijk. De ambitie om van Kortrijk een klimaatstad te maken en schepen Bert Herrewyn (sp.a) hiermee te belasten past bijvoorbeeld in dat plaatje. De Groen-sympathisant moet in 2018 de indruk hebben dat een stem voor Groen niet langer nodig is om ecologisch wat gedaan te krijgen in Kortrijk. De coalitiegenoten in het huidige college hebben daar trouwens wel oren naar en laten sp.a zo nu en dan scoren met een groen dossier zoals het verbod op het kappen van het Kennedybos en het verzet tegen de uitbreiding van de LAR-zone.

Maar niet in alle dossiers is het even makkelijk scoren voor de socialisten. In de discussie over de autovrije binnenstad bijvoorbeeld, is de druk van de lokale middenstand groot, waardoor het groene imago van sp.a soms moeilijk stand houdt. Zo heeft de stadscoalitie beslist om binnen de historische ring van Kortrijk een aantal nieuwe ondergrondse parkings aan te leggen. Dat gaat in tegen de eis van Groen om het centrum van de stad autoluw te maken. Sp.a heeft als verdediging tegen de ecologisten dan maar opgeworpen dat de wagens voortaan onder de grond zullen worden gestopt en dat er boven die nieuwe parkings extra ruimte vrijkomt voor groene beplanting. Dat is wel waar, maar of dat echt een ecologisch standpunt is, valt te betwijfelen, aangezien er ten gronde weinig wordt gedaan aan het aanzuigingseffect van het centrum voor koning auto. De geplande parkeergarages liggen inderdaad niet allemaal onder de Grote Markt, maar men kan ook bezwaarlijk beweren dat ze aan de rand van de stad liggen, zoals Groen dat wil.

Sp.a wacht dus nog moeilijke tijden in het overbodig maken van Groen. Al moeten de ecologisten zelf ook oppassen om niet voor eco-fundamentalisten versleten te worden. In de discussie rond de parking onder de Houtmarkt bijvoorbeeld. Daar moet een ondergrondse parking komen voor de buurtbewoners en de bezoekers van een toekomstig rusthuis. Groen is tegen, maar in de plaats van het lelijke asfalt nu, is wel een mooi groen plein gepland dat de verbinding moet maken tussen het Plein en het Begijnhof. Zo ontstaat een mooie groene long in centrum van de stad waar Groen dan wel weer voor te vinden is. Ook in het dossier rond een grasveld aan Kortrijk Expo lieten de ecologisten zich al van hun donkergroene kant zien. Er was discussie rond de al dan niet betonnering van een grasveld in functie van een aantal beurzen die daar worden gehouden. Groen nam toen de verdediging op zich van het grasveld. Er valt wel wat te zeggen voor het niet nodeloos betonneren van grasoppervlaktes, maar wanneer ecologie en economie zo duidelijk met elkaar in conflict komen, valt evenwel te betwijfelen of veel kiezers nog willen volgen. Anderzijds was ook de reactie van de stadscoalitie op dit feit nogal verkrampt en veelzeggend. In plaats van gewoon beton zou men ecologisch verantwoorde beton gebruiken. Een maatregel die wel zeer lichtgroen uitvalt. Maar op die manier werd de communicatie in functie van sp.a rechtgetrokken. Maar misschien houden Kortrijkzanen wel meer van light dan van de real stuff. In dat geval is sp.a misschien toch goed bezig.

De zwakste schakel

Nicolas Bouteca schrijft niet-satirische artikels voor Kortrijk Scheef Bekeken

Als we de politici van de stadscoalitie mogen geloven, zit de sfeer binnen de meerderheid goed. Er zijn ook niet onmiddellijk redenen om dat tegen te spreken. Zolang er geen haar in de boter zit tussen de twee tenoren van het huidige college, Philippe De Coene (sp.a) en Vincent Van Quickenborne (Open Vld), lijkt er ook niet echt een reden om aan de stabiliteit van het huidige college te twijfelen. Het grootste gevaar voor de stadscoalitie ligt wellicht bij de N-VA. Die is immers niet in goede doen. Zeker voor een coalitie die op een nipte meerderheid berust, geldt de gulden regel dat ze maar zo sterk is als haar zwakste schakel.

anvandersteeneRijmt PNK op N-VA?

N-VA zette in oktober een puik verkiezingsresultaat neer in Kortrijk. Vanuit het niets wist de partij 16,3% van de kiezers te verleiden. Het hoeft weinig betoog dat dit resultaat enkel en alleen mogelijk was in de slipstream van het nationale partijsucces. In Kortrijk stelde deze partij niks voor. Toch slaagden de Vlaams-nationalisten er in om zelfs drie schepenzetels binnen te rijven. Opnieuw, een puike prestatie. Al heeft de partij zich tijdens het onderhandelen wellicht wat verkeken op de schepenposten. Inhoudelijk bulkt het Plan Nieuw Kortrijk (PNK), het bestuursakkoord van de huidige coalitie, niet onmiddellijk van het N-VA gedachtengoed. De posten leken wel belangrijker dan de inhoud.

De invloed van N-VA in het stadsbestuur mag je natuurlijk niet alleen afmeten aan hun communautair programma. Dat thema speelt immers niet zo heel veel op lokaal vlak. Toch zagen we in andere gemeenten in Vlaanderen waar N-VA mee in het bestuur zit dat hier wel wat ruimte werd gelaten voor de partij. Al was het maar onder de vorm van een extra Vlaamse leeuw aan een monument. In Kortrijk daarentegen, niks van dat. Ook de nadruk op de 11-juliviering uit het bestuursakkoord van de vorige coalitie vinden we niet opnieuw terug. En zelfs scoren in de frituurkwestie was Scherpereel (N-VA) niet gegund. Dat laatste kost de partij wellicht geen stemmen. De harde kern taalflaminganten stemt immers al lang niet meer op die De Wever ‘die na de verkiezingen tot zowat alles bereid was om mee te regeren’ (vrij citaat naar harde flaminganten). Toch, het is niet leuk om aan de achterban uit te leggen dat je moet terugkrabbelen voor liberalen en socialisten.

Nu, misschien zit de invloed van N-VA wel op het sociaaleconomische domein. Dat is minder makkelijk uit de PNK-tekst op te maken, aangezien er met Open Vld nog een partij in de meerderheid zit met een gelijkaardig rechts profiel. Toch lijken ook hier een aantal zaken niet echt in het voordeel van de Vlaams-nationalisten te pleiten. In Antwerpen bijvoorbeeld, het beste voorbeeld van wat N-VA bestuur met een stad doet, lijkt men toch ‘straffere’  maatregelen te nemen. Bovendien mag N-VA van zijn coalitiepartners ook op het sociaaleconomische domein niet scoren. Zo moest de Grote Markt op vraag van sp.a autovrij worden gemaakt. Zeer tegen de zin van een aantal handelaars en voormalig Unizo-man Scherpereel. Die laatste wist nog wel een compromis uit de wacht te slepen met de shop-and-go-zones. Maar hij mocht zijn bochtenwerk wel gaan uitleggen bij de winkeliers rond de Grote Markt, zijn natuurlijke achterban.

Walk-over

Naast het puur inhoudelijke is er ook nog een andere reden om te twijfelen aan de N-VA stempel op het gevoerde beleid. Scherpereel en de zijnen kwamen tijdens de onderhandelingen voor het bestuursakkoord niet tegenover watjes te zitten. Zelf hadden ze nauwelijks politieke ervaring op de teller. Van Quickenborne daarentegen zat reeds meerdere keren aan tafel bij regeringsonderhandelingen op federaal niveau en ook De Coene staat in eigen (provinciale) partijkringen bekend als een gewiekst onderhandelaar wanneer de lijsten moeten worden gevormd. Het is misschien wat kort door de bocht om te stellen dat het een walk-over is geweest voor Q en PDC, maar echt lastig hebben ze het wellicht niet gehad.

Dat ‘over zich heen laten lopen’ gaat trouwens tot op vandaag door. De klachten van schepen Vandersteene (N-VA – foto) over haar te zware portefeuille zijn in dat verband treffend. Vandersteene heeft geen enkele politieke ervaring en dat werd al een aantal keer pijnlijk duidelijk tijdens de gemeenteraadszittingen. Ze lijkt wel geschikt voor de PR-zijde van het schepenambt, maar de techniciteit heeft ze (alsnog) niet in de vingers. Nu, dat geldt wellicht voor elke nieuweling in de lokale politiek. De draagwijdte van gemeentelijke beslissingen is minder groot dan een nationale wet, maar qua techniciteit hoeft het lokale niveau niet altijd onder te doen voor het nationale. Het enige verschil tussen Vandersteene en de andere nieuwelingen in de gemeentepolitiek is dat Vandersteene openlijk toegeeft dat ze niet meekan. De anderen doen vaak alsof ze het begrijpen. Vandersteene is dus eerlijk. Een mooie eigenschap, maar ik kan me inbeelden dat haar kwetsbare opstelling bij menig oppositielid eerder een adrenalineshot door de aderen jaagt dan medelijden opwekt. Het zou misschien zelfs de CD&V-oppositie in gang kunnen steken.

geoHet probleem Waelkens

De zwakte van N-VA is natuurlijk ook te verklaren door de sterke verdeeldheid binnen de partij. Bij de laatste voorzittersverkiezingen in maart van dit jaar haalde Geo Verstichel (foto) het met amper 59 stemmen tegen 51 voor Piet Lombaerts, de voorzitter van de gemeenteraad. Niet onmiddellijk een stalinistische score waarmee je als voorzitter onbetwist de lijnen kunt uitzetten.

Je kunt er trouwens ook geen opvolgingskwestie mee regelen. En dat lijkt vandaag nodig. Volgens wel zeer hardnekkige geruchten stelt zich immers nog steeds het probleem Waelkens. De schepen van Financiën kan niet overweg met grote baas Scherpereel (botsende karakters) en gaf een aantal maanden geleden in de krant al openlijk te kennen dat ze er aan gedacht had om te stoppen. Ze zei toen wel te willen verder doen, maar het schepenambt blijkt nog steeds niet de job van haar leven. Het enige wat haar er van zou weerhouden om op te stappen is de regeling van de opvolging. Waelkens zou graag een mannetje uit haar kamp schepen zien worden, maar kamp Scherpereel ziet liever iemand anders. Niemand binnen N-VA lijkt momenteel in staat om de kwestie te beslechten en dus doet Waelkens voort.

Gewond dier

Het minste wat je dus kunt stellen, is dat er zich bij N-VA contouren van een gewond dier beginnen af te tekenen. Aangezien de stadscoalitie op een nipte meerderheid berust en dus elke stem nodig heeft om overeind te blijven, zorgen De Coene en Van Quickenborne er beter voor dat N-VA niet wordt afgemaakt. Want wat als die partij volledig implodeert? Open Vld en sp.a doen er goed aan om N-VA eens te laten scoren. Bij Open Vld lijkt zeker bereidheid te bestaan om de Vlaams-nationalisten overeind te houden. Ze liggen ideologisch dan ook dicht bij elkaar in de buurt. De vraag is evenwel in welke mate sp.a bereid is om de zwakste schakel niet nodeloos pijn te doen.

Lieven Lybeer wilde gewoon een pintje

Tijdens de politieraad van maandag ontstond er plots opschudding. Toen Vincent Van Quickenborne vroeg of er nog bezwaren waren rond de conclusies over het verbeterplan van korpschef Stefaan Eeckhout, stak Lieven Lybeer (CD&V) zijn vinger op. Meteen vroeg de partij de politieraad vijf minuten te schorsen.

patrick-jolieAanvankelijk dachten de andere raadsleden en het publiek dat het om een demarche van Lybeer ging, maar niets bleek minder waar. Lieven Lybeer zet de scheef gepercipieerde situatie zelf recht. ‘Alles berust op een misverstand. Voor de raad hadden ze water uitgedeeld, maar per ongeluk, of dat hoop ik toch, hadden Alain (Cnudde nvdr) en ik niets gekregen. Je moet weten dat zo’n politieraad lang duurt en meestal verschrikkelijk saai is. Je moet eigenlijk zelfs een beetje een sadomasochist zijn om het daar urenlang vol te houden. Soit, te midden van al dat geleuter over mijn makker Eeckhout en zijn verbeterplan zaten wij daar met een keel zo droog als het poesje van een negentigjarige Poolse stoephoer. Ik deed gewoon teken naar Lionel, de waterdrager van de burgemeester, dat ik goesting had in een pintje. Patrick Jolie (foto) heeft dit signaal jammer genoeg verkeerd begrepen en beschouwd als een aanval op zijn autoriteit als fractieleider. En dat terwijl ik gewoon zot werd van de dorst.’

Alles gaat dus goed binnen CD&V Kortrijk? De kanonnen van de oppositie lijken nochtans niet goed afgesteld… ‘Toegegeven, we kijken de kat wat uit de boom. Wie dat ooit al eens heeft geprobeerd, weet dat dat lang kan duren, en dat je uiteindelijk toch de brandweer moet bellen. Katten zijn klotebeesten, nog erger dan duiven en die verachtelijke eenden. Maar goed, we voelen ons wat onwennig in de oppositie, en het voelt vreemd aan om in de diverse raden op een boertige manier afgeblaft te worden door een partij die zware klappen heeft gekregen bij de verkiezingen. Wij denken echter constructief na over de toekomst, vooral de meer ervaren leden binnen de fractie. Nu nog de jongeren meekrijgen.’

Hoezo? ‘Sommige van die jongere krachten hebben het moeilijk om in de mars te lopen. Cis Rodenbach bijvoorbeeld. Iedereens vriend en mateloos populair. Daar is het moeilijk tegen opboksen. En met mijn spraakgebrek kan ik het niet halen tegen iemand met één poot die dan nog om de haverklap op tv komt. Da’s gewoon onmogelijk. Ook Jolie doet raar, en trekt met die knaapjes de hort op. Hij valt tussen twee generaties in, maar blijft toch de rebel van weleer. Er knaagt iets bij Patrick. Dat Stefaan De Clerck in 2000 liever de volledige rode De Coene schepen maakte dan de half-rode Jolie, zit hem nog steeds dwars. Ik zal er eens met hem over praten. Jij ook nog een pintje?’

Stad pakt uit met Lay&Go-zone

De Shop&Go-zone in Kortrijk is zo’n overrompelend succes dat er op de Vlasmarkt ook eentje komt. En het stadsbestuur wil nog een stapje verder gaan: het viseert nu het openluchtzwembad langs de Abdijkaai.

pzvlas‘Onlangs sprak ik met mijn collega en boezemvriendin An Vandersteene over die Winkel&Bol-het-af-zone’, aldus schepen van Economie Rudolf Scherpereel (N-VA). ‘Ik heb haar voorgesteld te onderzoeken of die zones ook voor andere doeleinden kunnen worden gebruikt. Het openluchtzwembad, bijvoorbeeld, dat dringend aan een heropleving toe is. Als we daar een Lay&Go-zone opstarten, kunnen we in Kortrijk opnieuw met iets unieks uitpakken, en halen we weer de nationale media, ook bij die goedgelovige Franstaligen. Bovendien is zo’n initiatief ideaal om toeristen aan te trekken. Ik dacht daarbij in eerste instantie aan olijke Oberbayernlieden in strak zittende Lederhosen. An wist nog niet goed wat ze daarvan moest denken. Van dat idee, niet van die leren broeken. Ze had nog even tijd nodig om het te laten bezinken, en zou er binnen een maand of zes nog eens op terugkomen, zei ze.’

‘Inderdaad, ik schrok toch wel even van Dolfs voorstel’, aldus sportschepen An Vandersteene. ‘Maar na een zoveelste nacht vol tobben en mijmeren over het zorgeloze bestaan in het onderwijs dat ik achter me heb gelaten voor deze klotenklus, had ik alles snel op een rijtje. In de ligweide kunnen we moeiteloos sensoren plaatsen en met wat witte verf kunnen we ligplaatsen afbakenen. Als we Vlij-u-neder&Bol-het-af invoeren, zal iedereen de kans krijgen om een felbegeerd plaatsje te veroveren op onze ligweide. Na een halfuurtje zonnen is het immers onverbiddelijk uit: dan worden de zwembadliggers er door de opzichter vriendelijk op gewezen dat ze moeten ophoepelen. Wie wil blijven liggen, moet extra dokken. Of tegen vijftig euro een Ligkaart aanschaffen. Zo gaat dat in Nieuw Kortrijk.’

Schepen An ziet ook voordelen wat betreft de volksgezondheid. ‘Wie meer dan een kwartier niet beweegt in de zinderende zon, krijgt een signaal te horen. Zo verbranden de mensen niet, en kunnen ze mooi egaal bruinen. Een beetje zoals Mohamed Ahouna, die ik, toch voor een allochtoon, trouwens een knappe, sexy kerel vind, met ogen waarin ik graag verdrink. Ik zal zeker aan collega-schepen Philippe De Coene vragen om zijn licht op te steken bij Volksgezondheid. Want misschien hangen aan zo’n initiatief wel subsidies vast.’