Categorie archief: Gemeenteraad

Burgemeester herstelt goed van hartoperatie

De entourage van de Kortrijkse burgemeester heeft het goed geheim kunnen houden, maar nu mag iedereen het weten. Vincent Van Quickenborne onderging afgelopen maandag luttele uren voor aanvang van de gemeenteraadszitting een hartoperatie. Zijn beide hartkamers en hartkleppen bleken afgestorven en daarom werd beslist de volledige spier operatief te verwijderen.

hartDe arts die de operatie heeft uitgevoerd, maar die verder anoniem wenst te blijven, noemt de operatie geslaagd: ‘De heer Van Quickenborne heeft de ingreep goed doorstaan. Voor ons is dit een routineoperatie. Bijna dagelijks krijgen wij mensen over de vloer die last hebben van hun hartspier en vragen om alles te verwijderen. Zo is ook Van Quickenborne bij ons terechtgekomen: hij werd doorverwezen door een van de talrijke liberalen die wij al hebben behandeld’.

Door het leven gaan zonder hart heeft blijkbaar geen nefaste gevolgen voor het humeur van de patiënt. Vlak voor de gemeenteraadszitting gaf de burgemeester zijn eerste interview en hij bleek in een opperbeste stemming: ‘Ik had dit al veel eerder moeten doen. Die hele hartspier begon me de afgelopen maanden parten te spelen, maar nu ben ik er voorgoed van verlost. Fantastisch.’

Van Quickenborne liet meteen vriend en vijand weten dat de operatie was geslaagd door tijdens de gemeenteraadszitting geen geld vrij te maken voor het steunfonds voor de slachtoffers van tyfoon Haiyan op de Filipijnen: ‘Ik wilde snel de daad bij het woord voegen. De Kortrijkzanen hoeven niet te vrezen dat hun leiders opeens een stelletjes sentimentele softies zijn geworden. Door mijn verblijf in het ziekenhuis had ik niet iedereen tijdig kunnen bereiken om hun mening te updaten, dus moest ik Mohamed (Ahouna, nvdr) en Steve (Vanneste, nvdr) nog briefen tijdens de stemming, maar ik denk dat de boodschap duidelijk is: de burgemeester heeft geen last meer van een hart.

Enkele partijgenoten halen opgelucht adem: ‘Vincent begon zijn goedkeuring te geven voor heel wat ideetjes die de wenkbrauwen van onze leden deden fronsen, zoals gratis medische hulp voor daklozen, investeringen in fietsinfrastructuur, speeltuinen op de Grote Marktnenzovoort. Veel gekker moest het allemaal niet worden met die sossen. Toen we met de CD&V regeerden, hadden we misschien niets te zeggen, maar we maakten wel deel uit van een duidelijk project, namelijk zorgen dat het geld vloeit naar mensen die voldoende grote zakken hebben. We zijn blij dat Vincent weer zichzelf is.’

En dat bewees de burgervader door na afloop van de gemeenteraadszitting te citeren uit een van zijn beroemde gedichten: ‘Het is goed in d’eigen beurs te kijken, al voor het slapengaan, of ik van dageraad tot avond, geen enkele sukkelaar heb overgeslaan (sic).’

Geen progressief front in Kortrijk

Nicolas Bouteca schrijft niet-satirische artikels voor Kortrijk Scheef Bekeken.

In de nationale pers werd de voorbije dagen herhaaldelijk gesproken over de noodzaak aan progressieve frontvorming. De linkse partijen in Vlaanderen zouden moeten samenwerken om te verhinderen dat de rechterzijde na de verkiezingen van 2014 vijf jaar de lakens zal uitdelen. Het blijkt vooral in theorie een interessant model, want tussen droom en daad staan praktische bezwaren en ook wat egos in de weg. Kortrijk is in dit opzicht een mooi voorbeeld.

decoenepunkAls men over progressieve frontvorming spreekt, dan heeft men het eigenlijk vooral over de samenwerking tussen sp.a en Groen. Ook de linkervleugel van CD&V en het extreem linkse PvdA duiken in de marge van het verhaal op, maar in de feiten ligt de kern van de problematiek bij de moeilijke verhouding tussen de ecologisten en de sociaaldemocraten. Het afgelopen decennium hebben beide partijen elkaar al een paar keer besnuffeld, maar structurele samenwerking lijkt onmogelijk. Ook niet in Kortrijk.

Groen en sp.a vormden in de vorige legislatuur nochtans eenzelfde progressieve fractie. De krachten werden toen gebundeld  om vanuit de oppositie zwaarder op het beleid te kunnen wegen. In de loop van 2012 werd deze samenwerking op aandringen van Groen echter stopgezet. De Kortrijkse ecologisten wensten op eigen kracht naar de gemeenteraadsverkiezingen te trekken en wilden van de laatste maanden voor de stembusslag gebruikmaken om hun eigen verhaal wat in de schijnwerpers te zetten. Sinds deze bocht van Groen is de relatie met sp.a-Kortrijk op zijn zachtst gezegd wat bekoeld. Ter illustratie onderstaande Twitter-discussie rond de uitwijzing van een Afghaans gezin in Kortrijk begin juli 2013.

carontweet

decoenetweet Dit is maar een voorbeeld uit een hele reeks waarbij Groen en sp.a zichzelf tot de meest progressieve club van ’t stad willen uitroepen. Hetzelfde zagen we toen er over het Kennedybos werd gediscussieerd of GAS ter sprake kwam. De samenwerking tussen sp.a en de nationalisten van N-VA is ook een groene evergreen die het rechtse karakter van de sociaaldemocraten moet aantonen. Door sp.a trouwens steevast gecounterd met de verwijzing naar Mechelen, waar Groen hetzelfde doet. Om maar te zeggen, er zit een haar in de boter tussen de twee en tegen de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 geraakt dit niet opgelost. Met de personeelswissel die er bij Groen misschien aankomt na 2014 (blijven Caron en Mathieu of kiest men voor een wissel op de toekomst?) zou de situatie zelfs nog kunnen verslechteren want de nieuwe generatie groenen ligt allesbehalve beter bij sp.a.

Waarom is de kloof dan zo diep tussen Groen en sp.a? Dit is voor een groot stuk te herleiden tot de burgemeestersambities die Philippe De Coene koesterde met het oog op de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen. De Coene is iemand die goed en graag rekent en hij had becijferd dat een samenwerking tussen beide partijen hem wel eens de burgemeesterssjerp kon opleveren. En als je goed naar de uitslag van 2012 kijkt, dan hing dat inderdaad in de lucht. Een eenheidslijst spa-Groen zou de grootste partij van een stadscoalitie-plus (met Groen erbij) geweest zijn. Groen en sp.a samen behaalden in 2012 immers 10.937 stemmen tegenover 10.771 voor Open VLD (zie tabel hieronder). Doordat het systeem Imperiali (dat gebruikt wordt de stemmen in zetels om te zetten) grote partijen bevoordeelt, zou een lijst sp.a-Groen ook negen zetels binnengehaald hebben in plaats van de acht die de ex-fractiegenoten nu verwierven door apart op te komen (6 voor sp.a en 2 voor Groen). Een progressieve eenheidslijst zou hen dus op gelijke hoogte getild hebben met de lijst van burgemeester Van Quickenborne, die ook goed is voor negen zitjes in de gemeenteraad. Bovendien heeft het verleden al aangetoond dat bij fusies één plus één soms meer is dan twee. Het samengaan van Groen en sp.a zou misschien wel een goeie 500 stemmen (en dus een zetel) extra opgeleverd hebben.  Heel wellicht zouden die stemmen van CD&V en Open VLD zijn gekomen. Zetelverdeling en het verloop van een coalitievorming zijn natuurlijk zeer moeilijk te voorspellen of te simuleren, maar het had er dus alle schijn van dat sp.a-Groen zicht had op de burgemeesterssjerp en niemand minder dan Philippe De Coene zou die hebben mogen omgorden.

tabelTabel 1: simulatie zetelverdeling 2012 indien sp.a en Groen samen naar de kiezer waren getrokken. Gele quotiënten staan voor een zetel.

U kunt begrijpen dat De Coene er op gebrand was om samen met Groen één lijst te vormen en dus niet echt opgetogen was toen de groenen besliste om het progressieve front in 2012 op te blazen en alleen naar de kiezer te trekken. De Coene zag plotsklaps zijn burgemeestersdroom smelten als sneeuw voor de zon. Waarom Groen niet in dit scenario wilde meestappen, is niet helemaal duidelijk. Maar er zijn enkele aanwijzingen. Zo vreesden ze enerzijds dat 1 + 1 niet automatisch gelijk zou staan aan twee of zelfs drie zoals sommige socialisten hoopten, maar misschien wel aan 1,9. Groen kan immers op heel wat stemmen rekenen van ‘gelovige’ kiezers (lees: ACW’ers) en men dacht dat deze stemmen zouden verdwijnen als ze samen met de ‘goddelozen’ van sp.a naar de kiezer zouden trekken. Dat kan zijn, want sp.a is zeker voor oudere gelovige kiezers (en zo zijn er nog veel in Kortrijk) nog steeds een brug te ver. Al is dat natuurlijk moeilijk in te schatten. Wellicht ligt de verklaring dan ook vooral bij de moeilijke samenwerking in de progressieve fractie in de periode 2006-2012. Bij Groen en sp.a zitten namelijk wel wat mensen samen die moeilijk met elkaar overweg kunnen op persoonlijk vlak. Bovendien zou ook de wederzijdse loyauteit niet top geweest zijn in bepaalde dossiers ten tijde van de gemeenschappelijk fractie.

Door de gemiste kans op progressieve samenwerking is sp.a het geweer van schouder gaan veranderen. In plaats van samenwerking met Groen na te streven, probeert ze sinds 2012 om de ecologisten overbodig te maken in Kortrijk. De ambitie om van Kortrijk een klimaatstad te maken en schepen Bert Herrewyn (sp.a) hiermee te belasten past bijvoorbeeld in dat plaatje. De Groen-sympathisant moet in 2018 de indruk hebben dat een stem voor Groen niet langer nodig is om ecologisch wat gedaan te krijgen in Kortrijk. De coalitiegenoten in het huidige college hebben daar trouwens wel oren naar en laten sp.a zo nu en dan scoren met een groen dossier zoals het verbod op het kappen van het Kennedybos en het verzet tegen de uitbreiding van de LAR-zone.

Maar niet in alle dossiers is het even makkelijk scoren voor de socialisten. In de discussie over de autovrije binnenstad bijvoorbeeld, is de druk van de lokale middenstand groot, waardoor het groene imago van sp.a soms moeilijk stand houdt. Zo heeft de stadscoalitie beslist om binnen de historische ring van Kortrijk een aantal nieuwe ondergrondse parkings aan te leggen. Dat gaat in tegen de eis van Groen om het centrum van de stad autoluw te maken. Sp.a heeft als verdediging tegen de ecologisten dan maar opgeworpen dat de wagens voortaan onder de grond zullen worden gestopt en dat er boven die nieuwe parkings extra ruimte vrijkomt voor groene beplanting. Dat is wel waar, maar of dat echt een ecologisch standpunt is, valt te betwijfelen, aangezien er ten gronde weinig wordt gedaan aan het aanzuigingseffect van het centrum voor koning auto. De geplande parkeergarages liggen inderdaad niet allemaal onder de Grote Markt, maar men kan ook bezwaarlijk beweren dat ze aan de rand van de stad liggen, zoals Groen dat wil.

Sp.a wacht dus nog moeilijke tijden in het overbodig maken van Groen. Al moeten de ecologisten zelf ook oppassen om niet voor eco-fundamentalisten versleten te worden. In de discussie rond de parking onder de Houtmarkt bijvoorbeeld. Daar moet een ondergrondse parking komen voor de buurtbewoners en de bezoekers van een toekomstig rusthuis. Groen is tegen, maar in de plaats van het lelijke asfalt nu, is wel een mooi groen plein gepland dat de verbinding moet maken tussen het Plein en het Begijnhof. Zo ontstaat een mooie groene long in centrum van de stad waar Groen dan wel weer voor te vinden is. Ook in het dossier rond een grasveld aan Kortrijk Expo lieten de ecologisten zich al van hun donkergroene kant zien. Er was discussie rond de al dan niet betonnering van een grasveld in functie van een aantal beurzen die daar worden gehouden. Groen nam toen de verdediging op zich van het grasveld. Er valt wel wat te zeggen voor het niet nodeloos betonneren van grasoppervlaktes, maar wanneer ecologie en economie zo duidelijk met elkaar in conflict komen, valt evenwel te betwijfelen of veel kiezers nog willen volgen. Anderzijds was ook de reactie van de stadscoalitie op dit feit nogal verkrampt en veelzeggend. In plaats van gewoon beton zou men ecologisch verantwoorde beton gebruiken. Een maatregel die wel zeer lichtgroen uitvalt. Maar op die manier werd de communicatie in functie van sp.a rechtgetrokken. Maar misschien houden Kortrijkzanen wel meer van light dan van de real stuff. In dat geval is sp.a misschien toch goed bezig.