Categorie archief: Economie

Smetvrees van schepen Scherpereel onder controle

Schepen van Economie en Frituren, Rudolf Scherpereel, lijdt al een poosje aan een ogenschijnlijk mysterieuze ziekte. Wie de afgelopen weken in zijn kielzog liep, moest uitkijken voor plassen etter en ander wondvocht dat uit alle lichaamsopeningen van het N-VA-kopstuk spoot.

slijmDe geneeskunde stond voor een raadsel, tot een van zijn artsen een diepgaande analyse maakte van de handel en wandel van de schepen en algauw de vinger op de wonde kon leggen. Rudolf Scherpereel lijdt aan een agressieve vorm van smetvrees zodra hij in de nabijheid komt van syndicalisten. Geen wonder dus dat de symptomen de jongste tijd zulke erge vormen aannamen. Met het oog op de koopzondagen die het Kortrijkse standsbestuur wil organiseren, wordt de schepen namelijk voortdurend aangeklampt door medewerkers van Kruidvaten en andere Body Shops, al dan niet gehuld in rode, groene of blauwe PMD-zakken. Zijn afwezigheid op het overleg Het Kortrijks Winkelpersoneel Spreekt had bijgevolg niets te maken met broekschijterij, maar was volledig toe te schrijven aan zijn medische toestand.

Gelukkig is de schepen niet gedoemd tot een bestaan als etterende buil. Uit studies blijkt dat het verorberen van grote hoeveelheden suiker de uitwassen van de ziekte tot een minimum kan beperken. Schepen Scherpereel is er de man niet naar om het advies van mensen met kennis ter zake naast zich neer te leggen, dus begaf hij zich op zondag 10 november gedwee naar de intrede van Sinterklaas in Kortrijk, waar hij alle speculaas, picknicken en chocolaventen die zijn blik kruisten, confisqueerde. Tot groot ongenoegen van de aanwezige ouders en grootouders overigens, die de grootste moeite hadden om hun krijsende kroost uit te leggen waarom al dat lekkers uit hun handen werd gegrist door een man die op het eerste gezicht geen tekort heeft aan lekkernijen.

Toch weerklinkt in het Kortrijkse stadhuis een zucht van opluchting nu de opruimingsdiensten van de Stad zich weer op hun kerntaken kunnen toeleggen. De partijgenoten van Rudolf reageren eveneens positief en zijn blij dat hun kopman weer onder de mensen kan komen zonder de indruk te wekken dat een spuitfontein van slijmen en etter op hol is geslagen. De situatie is onder controle.

Stefaan De Clerck steunt Kortrijk Scheef Bekeken

De financiële problemen van Kortrijk Scheef Bekeken, de enige weblog die enigszins flirt met de realiteit in de Leiestad, lijken achter de rug. In een vlaag van grootmoedigheid heeft oud-burgemeester Stefaan De Clerck beslist om een aanzienlijk deel van zijn parlementaire opzegvergoeding te investeren in de dagelijkse werking van KSB. En daar heeft hij naar eigen zeggen goede redenen voor.

 ‘Plakpot’ haalt grof geld uit saboteren campagnesWe krijgen een hoorbaar opgetogen Stefaan De Clerck aan de lijn. ‘Hahaha, ik heb iedereen toch goed bij hun kloten gehad, hé. Allemaal zijn ze er met open ogen ingetrapt: de vtm, de VRT, zelfs gereputeerde onderzoeksjournalisten als Lanssens en Vanhee. En dat terwijl het van meet af aan de bedoeling was om het geld van die opzegvergoeding te schenken aan maatschappelijk nuttige projecten in de regio. Waarmee nog meer eens bewezen is dat die persmuskieten niet om de waarheid, maar om straffe headlines en sensatie verlegen zitten. Sjo bie it.

Allemaal goed en wel en vergeven en vergeten, maar welke projecten zullen dan mogen genieten van die financiële steun? ‘Om te beginnen gaat meer dan de helft naar de werking van Kortrijk Scheef Bekeken. Toen ik onlangs op jullie fijne blog las dat jullie hoofdredacteur op de rand van zelfmoord stond omdat de stad een beloofde subsidie van 60.000 euro op het laatste moment had doorgesluisd naar die armzalige kunstwandeling Kortrijk Vlaandert, was dat een mes door mijn hart. Kortrijk Scheef Bekeken, moet je weten, is nodig. Broodnodig. Het is een onafhankelijke stem in een stad die in de dodelijke omknelling van een omerta zit. Niet voor één gat te vangen en niet opportunistisch. Kortom, een beetje zoals ikzelf. Akkoord, die mannen durven ook al eens de draak te steken met mijn wollige taalgebruik en kapsel, en liggen al eens in het scheer met onze Felix, maar onderschat de maatschappelijke functie van projecten als Kortrijk Scheef Bekeken niet. Tegelijkertijd mensen uitlachen, een geweten schoppen en verzoenen, wie kan dat nog? De paus, ja, en KSB. Het lijkt me vanzelfsprekend dat een dergelijk christelijk geïnspireerd initiatief voldoende wordt ondersteund, al komt het geld dan uit mijn eigen portemonnee. En die van Mine.’

Heel leuk. Waar gaat de rest van het geld naartoe? ‘Ik ga voor spreiding. Een paar private banken en bedrijven in de regio schreeuwen om een kapitaalsinjectie, en ik ga ook wat doen voor die stompjesploeg van Rodenbach. Schoenen hebben ze al genoeg: als ze een paar kopen, hebben ze meteen ook een reserveschoen, dus daar moet niet in geïnvesteerd worden. Cis kwam vandaag wel met een goed voorstel. Zijn scouts hebben een nieuwe spits gevonden in Rwanda. Weliswaar iemand met twee goede voeten en geschapen als een zwarte hengst, maar wel zonder kop, iets wat in Rwanda eerder gebruikelijk lijkt. Waarschijnlijk hap ik toe.’

Unizo Kortrijk organiseert Fietser- en Voetgangerloze Week

De uitbaters van de cafés en restaurants op de Kortrijkse Grote Markt zijn niet te spreken over een recente beslissing van de zogenaamde stadscoalitie. Die organiseert onder het mom van de Week van de Mobiliteit op 22 september een Autovrije Zondag. Pure pesterij, zegt Leopold Dekeyser, voorzitter van Unizo Kortrijk. De zelfstandigen op de Markt plannen een tegenactie. Vanaf maandag 23 september zullen de uitbaters een week lang voetgangers en fietsers weigeren te bedienen.

leopolddekeyserLeopold Dekeyser, sinds de overstap van Rudolf Scherpereel naar de Kortrijkse politiek de nieuwe Kortrijkse Unizo-voorzitter, is niet opgezet met de actie van het gemeentebestuur. ‘Een schande zou ik het niet durven noemen, maar het ruikt in elk geval naar het soort ordinair pestgedrag dat de laatste tijd levens heeft gekost. Eerst poten ze pal voor de deur van die cafés en restaurants een paar foeilelijke tuinbanken neer, daarna vaardigen ze een parkeerverbod uit, jagen ze de mensen richting een hartinfarct met hun shop & go-zones en installeren ze een groot hondentoilet voor de deur van Café Leffe, en nu gaan ze op zondag alle auto’s verbieden.’

Er zijn wel meer steden die zo’n Autovrije Zondag organiseren. ‘Ja, maar de Kortrijkse situatie is anders. Iedereen wéét toch dat de Kortrijkzanen die de zaken aan de Grote Markt frequenteren, alleen met de auto naar het centrum afzakken? Het is van voor mijn tijd, maar waar is de tijd dat hier gewoon nog auto’s over de Markt reden. Zelfs in Roeselare mag dat nog! Die met hun bakfietsen en sandalen, die kunnen terecht op de Vlasmarkt, bij Tine van Den Boulevard of een pint uit een vuil glas drinken bij Brecht van De Dingen, maar toch niet op de Grote Markt?’

De zelfstandigen gaan nu een tegenactie voeren. ‘Inderdaad. Vanaf maandag 23 september zullen de uitbaters van de cafés en de restaurants alleen maar gezinnen met een geldig parkeerticket bedienen. Het kaf zal gemakkelijk van het koren te scheiden zijn, want sinds de stadscoalitie aan de macht is, moet je in een straal van pakweg dertig kilometer rond de Halletoren dokken als je wilt parkeren. Wie geen ticket heeft, mag dus opkrassen. Het is een kleine actie, maar het had veel erger kunnen zijn. Door mijn krachtdadig optreden heb ik een openbare lynchpartij weten te voorkomen. Ik ga geen namen noemen, maar sommigen waren al van plan om schepen Lemaitre met pek en veren te bestrijken en hem op een treinbiel de stad uit te jagen. Anderen wilden dan weer die banken van Leenbakker uit de grond trekken en in de Leie pleuren. Het valt dus al bij al nog mee.’

Naar een reden voor de Autovrije Zondag hoeft Dekeyser niet lang te zoeken. ‘Om Bart Caron en vooral die groene klokkenluider Matti Vandemaele te sussen, natuurlijk. Bij de coalitie zijn ze bang dat hij, na AZ Groeninghe en Hotel Florin, nog meer lijken uit de kast trekt. Een toefje groen introduceren, al is het dan maar een Autovrije Zondag over de oppervlakte van een pygmeeënzakdoek, dat zal die Matti wel gunstig stemmen. Dat ze dat zoenoffer dan maar afwentelen op de kap van de kleine zelfstandige, dat gaat er bij mij niet in.’

N-VA kleurt buiten PNK

Nicolas Bouteca schrijft niet-satirische artikels voor Kortrijk Scheef Bekeken.

rudolfKortrijk bleef, in tegenstelling tot andere steden waar N-VA meebestuurt, lange tijd uit het nieuws met uitspattingen van romantisch Vlaams-nationalisme. Vandaag was het echter zover: schepen van Economie Rudolf Scherpereel (N-VA) vroeg de toekomstige uitbater van een frituur om de naam van zijn etablissement te vervlaamsen. Hij drukte de journalist die hem daarover ondervroeg zelfs op het hart dat hij er een structureel beleid wil van maken. Elke ondernemer die in Kortrijk een zaak opent met een vreemde naam zou daar op aangesproken worden door de schepen van Economie.

Op zich is dit natuurlijk geen misdaad. En eigenlijk worden de Kortrijkzanen daar noch beter, noch slechter van. Los van het feit misschien dat het negatief zou kunnen afstralen op het imago van de stad. Zo’n symbolische maatregelen zijn inderdaad kleverige kwesties die lang kunnen blijven hangen. ‘Kortrijk, dat is toch die stad van die frituur met een Franse naam die vervlaamst moest worden…’, zal menig inwoner van dit land nu een tijdje denken. De impact die dit heeft, is echter moeilijk in te schatten.

De kwestie is wellicht vooral nadelig voor N-VA zelf, die met een dergelijke maatregel maar een beperkt aantal kiezers kan boeien. N-VA nationaal hanteert vooral een economisch nationalistisch discours en houdt onder meer uit electorale overwegingen afstand van een te romantische kijk op de communautaire kwestie. Lange tijd leek dit ook het geval in Kortrijk. In het Plan Nieuw Kortrijk (PNK) staan nauwelijks (op het luikje cultuur na) verwijzingen naar maatregelen die de Vlaamse identiteit van de stad moeten versterken. De uitspraken van Rudolf Scherpereel kwamen dan ook ietwat onverwacht.

Dat over dit Vlaams-nationalistisch uitstapje van de eerste schepen ernstig gesproken is binnen de stadscoalitie staat buiten kijf. Vooral sp.a associeert zich niet graag met romantisch flamingantisme. Te meer omdat de socialisten van hun grootste uitdager Groen al van bij aanvang van de stadscoalitie het verwijt kregen dat ze met een rechts-conservatieve partij in zee gingen (zoals Groen dat trouwens in Mechelen zelf doet en waar zich ook een vlaggenincident heeft voorgedaan). Dat N-VA zich nu, zoals Groen voorspelde, van zijn meest traditionele Vlaamse zijde laat zien, moet hard zijn aangekomen.

Het was dan ook Philippe De Coene die deze middag het bericht verspreidde dat de stadscoalitie er geen beleid van zou maken om handelszaken met een anderstalige naam aan te manen voor een ‘Vlaamse’ naam te kiezen. Nochtans had burgemeester Van Quickenborne (Open Vld) eerder in Het Nieuwsblad verklaard dat hij de vraag van zijn schepen van Economie aan de frituuruitbater terecht vond.

De hele saga, die breed werd uitgesmeerd in de nationale pers, was dan ook een eerste test voor de stabiliteit van de stadscoalitie. Waar burgemeester Van Quickenborne het optreden van schepen Scherpereel nog wilde toedekken met de mantel der liefde, was Philippe De Coene strenger. Het incident lijkt nu wel gesloten. Maar het is duidelijk dat N-VA het niet moet wagen om buiten de lijntjes van het Plan Nieuw Kortrijk te kleuren.

Armlastige ex-schepenen kunnen bij KSB aan de slag

In deze eindejaarsperiode slaat de Schmalz ook in onze redactielokalen toe. Aangezien we van cadeaus niets moeten weten, besloten we ons goede hart te tonen door vier werkloze ex-schepenen aan te nemen als tijdelijke krachten.

Hoofdredacteur Urbain Legand pinkt een traan weg als hij het nieuws officieel maakt. “Toen ik vanmorgen de journalistiek hoogstaande, maar schrijnende noodkreet van onder meer Alain Cnudde en Lieven Lybeer las in de onvolprezen online versie van Het Nieuwsblad, kon ik het nauwelijks droog houden. Dat Kortrijk vandaag zo proper en designrijk is, de stadskas in goede gezondheid verkeert, het Kennedybos nog rechtop staat en er nooit geld is verkwist aan onnozele zaken, is voor een groot deel de verdienste van deze mensen, die vanaf 1 januari van de ene dag op de andere moeten gaan stempelen. Aangezien we bij Kortrijk Scheef Bekeken geen onmensen zijn, hebben we besloten om hen tijdelijk onderdak te bieden. Want bij Nathalie Deschacht van de nachtopvang moeten ze niet aankloppen. Die heeft haar handen vol met een ander soort schooiers.”

Hoe moeten we die tijdelijke tewerkstelling zien? “Om een kans te maken op de reguliere arbeidsmarkt, moeten de vier betrokken (Lybeer, Cnudde, Filip Santy en Franceska Verhenne) in eerste instantie weer leren wat het is om zich echt nuttig te maken”, vervolgt Legand onverstoorbaar. “Op onze redactie kunnen ze hun gekrenkte eigenwaarde uitbuilen en opblinken, en langzaamaan proberen de sociale ladder weer te beklimmen. Makkelijk zal dat niet zijn, maar we reiken hen graag de hand. Het is het enige wat we konden doen voor mensen die voor een deel deze blog hebben gemaakt tot wat hij nu is. Een vaste job kunnen we hen niet bieden, net zomin als een loon, maar wel een kans om zich weer op te werken naar de hogere echelons van onze maatschappij.”

Welke taken zijn voor de vier ex-schepenen weggelegd? “Lieven Lybeer is naar onze bescheiden mening de man met de meeste ervaring. Hij mocht zelfs eventjes burgemeester spelen, en deed dat zo goed dat de Kortrijkzanen Stefaan De Clerck vergastten op palmtakjes bij diens Blijde Herintrede in het Stadhuis. Als man van het werkvolk vindt Lieven het prima als we hem inschakelen als allround klusjesman. Een kraantje herstellen hier, een wc-pot ontstoppen daar, dat mag zelfs voor hem niet te hoog gegrepen zijn. Filip Santy is een ander paar mouwen. Zijn curriculum oogt niet fantastisch, maar hij speelt wel een instrument. Daarom zal hij overdag instaan voor livemuziek terwijl onze redacteurs hun toetsenborden mishandelen. Hij kan ook worden ingeschakeld als Kortrijkse prominenten, zoals burgervader Van Quickenborne en Rudolf de roodgeneusde schepen onze lokalen met een bezoekje vereren. Een streepje muziek is dan altijd welkom.”

Alain Cnudde wordt bodyguard van Urbain Legand.

Alain Cnudde wordt bodyguard van Urbain Legand.

“Ook Alain Cnudde is een speciaal geval”, zegt Legand, “maar met zijn hypnotiserende, psychopathische blik en uitgesproken lichaamstaal lijkt hij de ideale persoon om als mijn persoonlijke bodyguard te fungeren. Een bittere noodzaak, zo blijkt, want het wordt steeds moeilijker om aan fervente handtekeningenjagers, groupies en die stalker van een Kortrijkwatcher te ontsnappen. Een geschikte taak vinden voor Franceska Verhenne bleek nog de makkelijkste klus, aangezien het een vrouw is. Voortaan zal ons redactiegebouw blinken van zolder tot kelder, daar ben ik zeker van.”

Dit viertal wordt dus niet betaald? “Natuurlijk niet. Ze mogen al blij zijn dat we hen deze kans willen geven. We strijken wel de 3.500 euro per kop op die normaal gezien zou worden geïnvesteerd in hun heroriëntering op de arbeidsmarkt. En geef toe, 14.000 euro, da’s een habbekrats voor al het al dan niet gemeende gevlei van politici dat we de voorbije maanden moesten ondergaan. De nachtelijke telefoontjes van Decoene, Quick, Maddens en De Clerck kwamen zo frequent voor, dat we ons soms een consultancybureau of, erger nog,  Noël Slangen of Wim Schamp waanden. Een financiële compensatie lijkt ons op haar plaats, want van schouderklopjes of gratis dienstverlening koop je geen brood, en al zeker geen beleg.”

Bijna-N-VA-schepenen zorgen voor eerste rel

We zijn nog meer dan een maand van de blijde intrede van de nieuwe bestuursploeg op het stadhuis verwijderd, maar toch valt de eerste politieke rel binnen de krappe meerderheid al te noteren. De drie net gekozen N-VA-schepenen zijn het immers grondig oneens over het stedelijke economische relanceplan.

De Vlaamse insteek van dat relanceplan wordt immers door de drie actoren op verschillende manieren geïnterpreteerd. Waar de productie van goedendags nog met eenparigheid van stemmen werd goedgekeurd, zorgden een aantal andere economische wondermaatregelen echter voor heibel. Het plan van bijna-schepen van Ondernemen Rudolf Scherpereel leek nochtans in goede aarde te vallen. “Ik wil de aloude nijverheden, desnoods met de toenmalige gilden, weer in het Kortrijkse leven introduceren”, zo klonk het. De Vlasmarkt zou heringericht worden om vlasroten te drogen, op de Houtmarkt zou een klompenfabriekje herrijzen.

“Ik heb in mijn eigen geheugen gegraven”, zei Scherpereel. “Naast het feit dat dat voor Kortrijkzanen een onmogelijk uit te spreken zin is, had die zoektocht in mijn verleden niets dan voordelen. Ik kon immers de klassieke nijverheden van onze stad reconstrueren. Aan de hand van jeugdherinneringen, van oude foto’s en van de verhalen die ik van mijn grootouders kreeg, tekende ik een heel plan uit om die vaak middeleeuwse ambachten een nieuw leven te geven. We zouden Kortrijk op de kaart plaatsen. We zouden dé exportstad van Vlaanderen worden. Iederéén zou bij ons aankloppen om houten lepels, vlashemden, goedendags, olielampen, jutezakken en andere lang verloren gewaande authentieke Vlaamse producten in te slaan.”

Alles leek van een leien dakje te lopen, tot de drie N-VA-schepenen bij hun inventaris op De Drie Hofsteden en Soetens Molen stootten. “De pannenfabriek, die eigenlijk half in Stasegem ligt, was nog eenvoudig: die zouden we opnieuw opstarten. Of toch wat er van is overgebleven. We zouden de oude kleiputten in Aalbeke heropenen, en op die manier die lang vergeten stiel van handgevormde dakpannen weer introduceren. Ook over de doorstart van drukkerij Atlas was geen discussie. Met stedelijke subsidies zouden we eindelijk weer een echte Kortrijkse courant krijgen – hier gemaakt en gedrukt, en niet ingevoerd vanuit Roeselare.”

De twistappel die voor de eerste politieke rel zorgt, bleek echter de oude dweilfabriek aan de Oudenaarsesteenweg te zijn. “Daar werden generaties lang dweilen geproduceerd met de Belgische driekleur”, zegt Scherpereel. “Ik vond dat een fantastisch beeld – de driekleur die overal wordt gebruikt om de vloer mee aan te vegen, stront op te dweilen en de voeten aan af te vegen. Gedaan met die mietjesdweilen uit de Carrefour, die rode of groene of oranje plastiek exemplaren. Neen, we zouden terugkeren naar de klassieke, handgeweven dweil. Grijs en sober, met aan de lange kant de driekleur. Schoon toch?”

Daar was echter niet iedereen het over eens. An Vandersteene, de N-VA schepen die zich na januari met het culturele beleid mag inlaten, vond het niet kunnen dat Kortrijk wat dan ook zou produceren waarop de verfoeide Belgische vlag prijkt. “Toiletpapier zou eventueel nog net kunnen”, laat ze weten. “Maar met een dweil kun je je gat niet afkuisen. Met een paar eenvoudige ingrepen zouden we ervoor kunnen zorgen dat de dweil in Kortrijk correct wordt gebruikt – een uitgebreide handleiding en de introductie van GAS-boetes voor wie de dweil onfeitelijk gebruikt – maar het risico is me te groot dat vermaledijde Belgicisten de dweil massaal zouden bestellen om er langs het parcours van Kortrijk Koerse mee te staan zwaaien. Op die manier worden onze intenties met de voeten getreden, en wordt de vloer aangeveegd met de culturele waarden die wij willen uitdragen. Je kunt die royalisten, die meestal zo zat als een dweil zijn, niet aan de stadsgrens tegenhouden om hen te controleren op het bezit van een dweil. Dat is dweilen met de kraan open.”

Het is voorlopig nog onduidelijk hoe de N-VA-fractie zich tijdens de eerste gemeenteraad zal gedragen. “We mogen het kind niet met het badwater weggooien”, zegt Scherpereel. “Want dat zorgt voor smurrie. En dat moet dan weer opgekuist worden. Met een dweil, ja. Het lijkt er dus sterk op dat we ons als fractie zullen onthouden. Misschien laten we die eerste gemeenteraad gewoon aan ons voorbijgaan. Belangrijke beslissingen kunnen ook zonder ons genomen worden.”

N-VA wil goedendag- fabriek om stadskas te spijzen

De drie Kortrijkse N-VA-schepenen die op 2 januari hun functie opnemen, laten er geen twijfel over bestaan: met hen in de stadscoalitie zal de kracht van verandering in Kortrijk niet alleen zichtbaar, maar ook voelbaar zijn in de portemonnee van elke bewoner. Nadat toekomstig cultuurschepen An Vandersteene eerder verklaarde de Buda-werking te willen terugschroeven en voortaan uitsluitend te focussen op middeleeuwse wagenspelen, willen schepen van Economie Rudolf Scherpereel en Catherine Waelkens, verantwoordelijk voor stadsfinanciën, met een geniaal plan de lokale economie weer aanzwengelen en zo geld in het stadslaatje brengen.

“Nu de textielsector op apegapen ligt, niet in de laatste plaats door toedoen van de clan De Clerck, moeten we in de regio weer een bloeiende economische activiteit ontwikkelen, en dan nog het liefst een innovatieve.” Rudolf Scherpereel, vanaf begin januari schepen van Ondernemen, klinkt strijdvaardig wanneer hij de krijtlijnen van zijn economisch actieplan uiteenzet. “Ik heb het ideale scenario in gedachten. We moeten ruimte creëren om minstens de komende tien decennia volop in te zetten op een creatieve maakeconomie. Die zal niet alleen het geld in het laatje brengen waarmee we onze armlastige stad van de ondergang kunnen redden, maar er ook voor zorgen dat Kortrijk, en bij uitbreiding Vlaanderen, weer zijn rol kan opeisen op het internationale politieke toneel. Daarom wil ik tegen januari 2014 een volledig operationele site voor de productie van goedendags.”

Goedendags verdorie. Ja goede morgen. En waarom dan? “Iedereen met een beetje zin voor historie beseft dat 2014 een scharnierjaar zal worden in de wereldgeschiedenis. De conflicten in het Midden-Oosten zullen helemaal uit de hand lopen, Israël staat op het punt om de hele wereld behalve de VS plat te gooien met nucleaire precisiebombardementen en het zal niet lang meer duren voor ook de zwartjes in Afrika uranium zullen verrijken. Het probleem waarvoor we staan, is dat die conflicten steeds meer burgerslachtoffers zullen eisen. Weerloze kindjes, zwangere vrouwen, oude venten met lange baarden…Noem maar op. Je kijkt toch ook naar Het Journaal hopelijk? Daarom zou het goed zijn terug te kunnen gaan naar de tijd waar stoere mannen elkaar in lijf-aan-lijfgevechten het stof uit de maliënkolder en de hersenen uit de kop kloppen op het veld van eer. Mano a mano. Hard tegen onzacht. Niks geen onschuldige slachtoffers, verdwaalde kogels, vriendelijk vuur of omringende schade, maar gewoon strijd tussen echte venten en hier en daar een lesbienne met een identiteitscrisis. De goedendag is een perfect wapen voor zo’n propere oorlogen. Achteraf mop je het bloed op en klaar is Kees. Dat is in 1302 al gebleken. Bovendien zal het veel betere televisie opleveren!”

Hoe kan onze stad wel varen bij de productie van wapens? “Kijk maar eens wat FN Herstal voor de Walen heeft betekend! Die hebben automatische schietijzers geleverd voor zowat elke bloederige burgeroorlog van het Midden-Oosten tot Centraal-Afrika en daar zakken vol geld aan verdiend. En wat doen wij ondertussen? Tapijten weven, weefgetouwen maken en hoogtechnologische beeldschermen ontwerpen. In het buitenland lachen ze met dat mietjesgedoe hoor. Het wordt tijd dat we hier in Kortrijk, en in heel Vlaanderen, tonen dat we uit het juiste hout zijn gesneden en wel degelijk kunnen excelleren in de productie van ultramodern wapentuig.”

Welk voordeel kan de stad uit die goedendagfabriek halen? “Zever je nu? Laat ons beginnen met werkgelegenheid. Volgens onze berekeningen kunnen er alleen al in de aanvangsfase circa vijfhonderd bloedeigen Kortrijkzanen aan de slag. Eens de vraag begint te stijgen, kan dat een veelvoud worden. En dan zijn er nog de financiële voordelen. Voor elk geproduceerd wapen zal er een aanzienlijk bedrag in de stadskas verdwijnen. Die torenhoge schuldenberg die de vorige bestuursploeg met hun nutteloze designtoestanden hebben opgebouwd, zullen smelten als sneeuw voor de zon. Bovendien moeten de Kortrijkzanen dus niet vrezen dat de belastingen de komende zes jaar zullen stijgen.”

Heb je al een site in gedachten om die fabriek neer te planten? “Het is algemeen geweten dat onze nieuwe burgemeester een koele minnaar is van de gedachte om van de voormalige Euroshop een nieuw Vlasmuseum te maken. Dat zou de ideale locatie zijn, vooral dan omdat we de geproduceerde goedendags meteen via het water kunnen versluizen. Ook wat betreft duurzaamheid zou dat een werkelijk geniale zet zijn. Geen twijfel mogelijk: Kortrijk zal in de hele wereld van zich laten spreken met een wapen dat zijn nut al ruimschoots bewezen heeft.”