Stefaan De Clerck razend op Barack Obama

Stefaan De Clerck kreeg het gisterenmorgen stevig op zijn heupen toen hij de overwinningsspeech van Barack Obama live bekeek. Machteloos moest hij aanschouwen hoe de zittende Amerikaanse president schaamteloos en bijna woord voor woord de speech had gekopieerd die de bijna-voormalige Kortrijkse burgervader op 15 oktober had willen voorlezen. Om zijn gelijk te bewijzen, stuurde Stef ons de bijna definitieve versie van de toespraak die hij nooit moest geven.

Dank u. Dank u. Stijf straf wel bedankt.

Vanavond, meer dan 150 jaar nadat we hier in Kortrijk de macht grepen, staan we hier weer in volle glorie, klaar om ons eigen lot te bepalen en de eerste stap te zetten richting de onafhankelijkheid van Vlaanderen, en zelfs Kortrijk.

Dankzij jullie maar vooral door mij gaat deze fantastische stad erop vooruit. Dankzij jullie en vooral mijn geestdrift om voor eens voor altijd gehakt te maken van die deprimerende kliek van Van Quickenborne, Coenie en Scherpie. Het is deze geestdrift die ons uit het moeras van de liberale wanhoop op de veilige oever van de christendemocratie heeft getrokken, en het geloof heeft aangewakkerd in één grote Kortrijkse familie, die samen zal vallen en opstaan als één designstad en één snoeverig volk.

Tijdens de verkiezing van vandaag heeft u, het Kortrijkse gepeupel, ons eraan herinnerd dat, hoewel de weg lang en hard was, en bezaaid met liberale en socialistische kraaienpoten, we de moed hebben gevonden om terug te slaan. In Terzake, op de vtm en de WTV en op de randjes van de democratie, maar altijd met het mes tussen de tanden en op een agressief, denigrerend toontje. Daarom weten we diep in ons hart dat het beste nog moet komen. Ik herhaal: dat het beste nog moet komen.

Ik wil iedereen danken die op mijn persoon heeft gestemd… of je nu voor de eerste keer in je leven hebt gestemd of urenlang in de rij moest wachten, terwijl je Van Quickenborne en zijn geëmmer, bruuskerende piepers of klamme handjes moest verdragen. Of je nu een bord van mij in je tuin zette of een plakkaat van die hatelijke Q, je liet je stem horen en je maakte het verschil. Ik sprak net met Vincent en heb hem van harte gefeliciteerd met zijn schandelijke nederlaag en het einde van zijn politieke loopbaan. De strijd tussen ons was misschien hevig, maar dat komt alleen omdat we beiden zielsveel van deze stad houden en ook omdat ik Van Quickenborne zijn kop niet kan luchten.

Er kan dan ook geen sprake van zijn dat ik de volgende weken de koppen bij elkaar steek met Vincent. Ik laat hem voor eeuwig wegkwijnen in de federale regering. Ik wil ook Lieven Lybeer danken, de beste makker en trouwste running mate die een dorpspoliticus als ik zich kan wensen. En ik zou de man niet zijn die ik nu ben zonder Mine, de vrouw die ik ergens in de prehistorie huwde. Hoewel ze soms wat bazig is, en ik thuis al bij al niks te zeggen heb, zou ik ze niet voor een ander willen inruilen, al heb ik daar al meer dan eens de kans toe gehad.

Laat me het maar publiekelijk zeggen: Mine, ik heb je nog nooit liever gezien dan nu. Ik heb me nog nooit zo trots gevoeld als toen alle Kortrijkzanen verliefd op je werden en je, dankzij je pragmatische en begripvolle aanpak van de Kennedybos-kwestie, in de armen sloten als de Eerste Vrouw van Kortrijk. Mijn vijf kinderen en negen kleinkinderen groeien voor mijn ogen op als sterke, intelligente en mooie mensen, zoals hun mama. Al moet Felix wel wat opletten met zijn gedrag op café. Ook met Stefaan Bral en Jean de Bethune is het ooit zo begonnen. Maar voor de rest ben ik zo enorm trots op jullie.

Op de beste kandidaten en vrijwilligers in de geschiedenis van de Kortrijkse dorpspolitiek… De beste. De beste ooit. Sommigen van jullie waren nieuw, en stonden niet sinds het begin aan mijn zijde. Zoals Hans Dhondt, die lang heeft getwijfeld, of Cis Rodenbach, die een tijdje ook op twee gedachten hinkte. Maar jullie zijn allemaal familie. Wat je ook doet of zult doen, je kunt rekenen op de levenslange waardering van een dankbare burgemeester. Bedankt om er altijd in te geloven, zelfs toen Q jullie de hemel beloofde.

Ik weet dat politieke campagnes soms belachelijk kunnen zijn. Dat ‘Harten Troef’-gedoe van Lybeer, die onnozele kever van Christine en de kabeljauw van Q en Maddens zeggen wat dat betreft genoeg. Sommige cynici, zoals die grootsprakerige Walter Maes of die lafaard van een Pär Ongeluck, zeggen dat politiek om niets meer draait dan om ego’s. Maar als je, zoals ik, ooit de kans kreeg om het plebs vanop je ivoren toren toe te spreken, of hondstrouwe, goedgelovige campagnemedewerkers tot een gat in de nacht hun zak zag afdraaien voor een lauwe cola en een droge pistolet, dan zou je wel anders praten.

Je zou de trots horen in de stem van een vrijwilliger die van deur tot deur gaat verkondigen dat zijn broer dankzij zijn burgemeester een voor hem ongeschikte ambtenarenjob heeft gekregen. Je zou de stem horen van de agenten die in weer en wind aan de slag waren om mijn verkiezingsborden recht te zetten, terwijl ze die van de concurrentie heimelijk lieten weghalen.

Daarom doen we dit. Dat is waartoe politiek in staat is. Dat is waarom verkiezingen ertoe doen. Het is niet iets belachelijks, het is iets groots. Het is belangrijk. Democratie, in een uit de kluiten gewassen dorp van 75.000 inwoners kan verwarrend en complex zijn, een beetje zoals mijn eigen brabbeltaaltje. We hebben onze eigen meningen. Sommigen, maar niet al te veel, hebben ook hun eigen geloof. En wanneer we het hard te verduren krijgen, wanneer we als stad moeilijke beslissingen moeten nemen, zoals de keuze tussen het plaatsen van een designtoilet of meer blauw op straat, zorgt dat bijna noodzakelijk voor oplaaiende emoties en controverse.

Dat zal na vanavond niet veranderen, en dat is maar goed ook. De meningsverschillen die we hebben, maken deel uit van onze vrijheid. Ondanks al onze verschillen koesteren de meesten van ons bepaalde verwachtingen voor de toekomst van Kortrijk. We willen dat onze kinderen opgroeien in een stad waar hangjongeren worden weggejaagd met klassieke muziek en GAS-boetes, waar bossen worden gekapt en het stadsbudget 5000 euro per kop bedraagt.

Een stad die zijn erfenis als de wereldleider in design, cultuursnobisme en innovatie waarmaakt, met alle overbetaalde jobs en nietszeggende functies die dat oplevert. Een veilige stad, waar de inwoners slechts af en toe het risico lopen van de sokken te worden gereden door een 4×4. Een stad die uitblinkt in het opsporen en arresteren van meedogenloze carjackers en ander tuig van de richel.

Maar ook een stad die vrede nastreeft, een vrede die is gebouwd op de belofte van vrijheid en waardigheid voor elk menselijk leven, en dat van de autobestuurder in het bijzonder. We geloven in een vrijgevig Kortrijk, in een tolerant Kortrijk dat ook openstaat voor de jongeman in de Wolvendreef die ooit in een echt chique buurt wil wonen.

En of ik nu jullie stem heb verdiend of niet, ik heb naar jullie geluisterd, meestal met tegenzin en een zeker dedain. Ik heb van jullie geleerd. Jullie hebben van mij een betere burgemeester gemaakt. En ik was al zo goed. Met jullie verhalen keer ik terug naar het Stadhuis, meer vastberaden en geïnspireerd dan ooit om er eens een goede lap op te geven.

Jullie hebben vandaag gestemd voor actie en niet voor politiek. Jullie hebben mij gekozen omdat ik aan jullie zou denken, en niet omgekeerd. Ik kijk er dan ook naar uit om in de komende weken en maanden de hand uit te steken naar alle partijen behalve de liberalen, en de uitdagingen aan te gaan die we samen aankunnen. Onze reeds torenhoge schuld verder opstapelen. De belastingen verhogen. Meer buitenlanders aantrekken om meer uit de subsidiepot te kunnen halen. De Kortrijkzanen van de flaminganten van de N-VA bevrijden. Er is werk aan de winkel!

Dat betekent echter niet dat jullie werk is gedaan. Jullie stem is niet voldoende. Jullie moeten mij op jullie knieën bedanken voor mijn visionair leiderschap en baanbrekende verwezenlijkingen in het verleden, het heden en de toekomst. Dat is het principe waarop het Clerckisme is gestoeld.

Ik ben nooit hoopvoller geweest wat Kortrijk betreft. En ik vraag je die hoop te ondersteunen. Ik heb het niet over blind optimisme, over het soort hoop dat geen rekening houdt met de schuld per capita die ik de voorbije 12 jaar heb opgebouwd of de onveiligheid die hier enorm is toegenomen. Ik heb altijd geloofd dat hoop dat koppige ding diep in ons is dat blijft benadrukken dat we het beter kunnen hebben, als we maar de ballen hebben om te blijven werken en te blijven vechten.

Kortrijk, ik geloof dat we kunnen verder bouwen aan de vooruitgang die we hebben gemaakt, en dat we zullen blijven vechten voor meer design, meer megalomane projecten en minder groen in deze stad. We kunnen de belofte van onze stichters, ongetwijfeld De Clercks, houden en de idee nastreven dat indien je hard werkt, het niet uitmaakt of je van Heule, Overleie of de Beverlaai bent. Het is niet van belang of je wit of gebronzeerd bent, Armeens of Vlaamsch bloed hebt, je je eerste schaamhaartjes nog moet krijgen of een incontinentieluier draagt. Of je, zoals Axel en John, de herenliefde bent toegedaan of een echte vent bent. Hier in Kortrijk kun je iets bereiken als je wilt proberen… en als ik het toelaat.

Ik geloof dat dit toekomstperspectief haalbaar is, omdat we niet zo verdeeld zijn als onze politiek doet vermoeden. We zijn niet cynisch. Integendeel, we hebben totaal geen gevoel voor humor. We zijn meer dan de som van onze persoonlijke ambities, en die zijn talrijk en groot. We zijn meer dan een verzameling tsjeven, sossen, blauwe en sinds vandaag ook bruinhemden. We zijn Kortrijk!

Met jullie hulp en de gratie van God zullen we onze tocht voorwaarts verderzetten en de wereld eraan herinneren dat we in de beste stad van de wereld leven.

Bedankt Kortrijk. Dat broeder Isidoor jullie, deze stad en Vlaanderen moge zegenen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s