Wout Maddens plugt zich als eerste in aan oplaadeiland

Morgen dinsdag maakt het oplaadeiland aan de Graanmarkt voor het eerst vonken. Naar eigen zeggen zal schepen van Ruimtelijke Ordening Wout Maddens op de eerste rij staan wanneer de ‘Blue Corner’ – want zo heet het ding – voor het eerst in werking treedt. De brave borst kan namelijk elk sprankeltje energie gebruiken om zijn imago een boost te geven.

We ontmoeten Wout op het terras van ontbijtzaak Paindemi in hartje Kortrijk. De tijden dat zijn gezicht permanent op onweer stond, lijken definitief voorbij. In de plaats daarvan zitten zijn doffe kijkers diep verscholen in zijn oogkassen, en hij staart wezenloos voor zich uit. “Eigenlijk is de ‘Blue Corner’ bedoeld voor het opladen van elektrische auto’s, fietsen en bromfietsen, maar dat laat ik niet aan mijn hart komen. Ik heb dringend een opstoot van energie nodig. Je moet weten dat ik me al zes jaar lamlendig voel. Ik mag dan wel de Kortrijkse kiezersharten hebben veroverd met mijn revolutionaire slogan ‘Peper en Zout’, meer dan wat nootmuskaat heb ik niet over Kortrijk kunnen strooien. Dankzij die oelewappers van de tsjeven natuurlijk, die me zes ellenlange jaren niet ernstig hebben genomen als politicus en schepen. Telkens als er iets belangrijks werd besproken in het schepencollege, stuurden ze me met een kluitje in het riet. Dan hadden ze zogezegd een klusje voor mij. Koffie zetten, voornamelijk, maar ook kadertjes recht hangen in het stadhuis en de BMW van Stefaan kuisen. Dat kan één keer gebeuren, maar zes jaar aan een stuk elke godganse dag is een beetje van het goede te veel. En dan nemen ze nog mijn isolatiepremie af en moet ikzelf het slechte nieuws brengen. Ik zit erdoor, en dat met een slopende campagne in het vooruitzicht. Morgen draai ik dat spel in mijn anus en loop ik weer fris als een hoentje rond.”

“Veel mensen denken dat ik arrogant ben en niet naar hen luister als ze wat zeggen, maar in feite ben ik van nature wat mistroostig. Dat is er niet beter op geworden sinds mijn oudste zoon bij de N-VA zit. Ik heb gedreigd om die pagadder uit mijn erfenis te schrappen, maar niets kon hem tegenhouden. Mais bon, ik ben toch wel een beetje jaloers. Ik wilde ook graag terug naar mijn Vlaams-nationalistische roots, maar ze moesten mij daar niet hebben. Een beetje normaal, want met mensen als Catherine Waelkens en Rudolf Scherpereel bulkt die partij al van politiek talent. Een getalenteerde stemmentrekker als ik zou daar alleen maar voor jaloezie hebben gezorgd. Bovendien mocht ik niet van Vincent en van mijn vrouw, al weet ik niet van wie van die twee ik het meest bang moet zijn.”

In de toekomst wil schepens Maddens ook aan zijn imago werken. “Ja, en het lijdt geen twijfel dat dit een complete restyling zal vragen. Ik wil me wat dat betreft graag spiegelen aan Koen Byttebier, een mens die eigenlijk geheel onterecht onder mij op onze lijst staat, op de vierde plaats. Koen is altijd goedlachs en positief ingesteld, en past met de glimlach voor alles wat met haat en nijd te maken heeft. Je zou denken dat hij daardoor ongeschikt is voor de politiek, maar niets is minder waar. En dat voor iemand die zo veel te doen heeft. Een eigen winkel, een Twitter-verslaving onderhouden, elke dag aan zijn conditie werken enzovoort enzoverder. Mijn petje af daarvoor, want veel meer dan wat handtekeningen zetten en mijn medewerkers afblaffen hoef ik eigenlijk niet te doen. Maar allez, nu moet ik weg. Een algemene check-up bij de dokter, want zo’n prieze mag je niet zomaar in je gat draaien.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s