Islamitisch meidencombo Sluier is de populairste band van Kortrijk

De succesvolste band van Kortrijk? U denkt waarschijnlijk meteen aan Goose, Balthazar, Turbo Alive Band of zelfs Ozark Henry, het uit de hand gelopen project van de ondertussen uitgeweken bard Piet Goddaer. Allemaal mis, want op basis van de verkoopcijfers en het aantal concertbezoekers worden deze pietluttige bandjes los uit het wiel gereden door Sluier, een – u leest het goed – islamitische vrouwenband waarvan de vijf leden zich angstvallig schuilhouden achter een niqab.

Meer dan 400.000. Dat is het duizelingwekkende aantal exemplaren dat de islamitische deathmetal meidengroep Sluier wereldwijd reeds verkocht van zijn in metalkringen felgeprezen debuut ‘Queens of the Stoning Age’. De populariteit van deze felle moslimwijven strekt zich uit over de hele wereld, gaande van de weinige resterende Kortrijkse theehuizen tot de grootste concertzalen van Riadh en Islamabad. We spreken af met Sluier-frontdame Aïsha in de kelder van een niet nader gespecifieerde voormalige belwinkel in de Zwevegemsestraat. De gastvrouw, het gezicht helemaal verscholen achter een pekzwarte niqab, verwelkomt ons in accentloos Nederlands, met een korzelige stem en een stel vermoeide, maar prachtige ogen. “Excuseer me voor de heesheid”, zegt ze terwijl ze ons een thee uitschenkt. “We zijn net terug van een slopende tournee door Saoedi-Arabië, en al dat uitzinnig gekrijs is op mijn stembanden geslagen. Daarvoor speelden we ook al in enkele gigantische tentenkampen in Libanon. Op een bepaald optreden stonden daar 150.000 Palestijnse vluchtelingen te headbangen en mee te brullen met onze bekendste songs. Hallucinant gewoon.”

“Zoals onze naam al doet vermoeden, zijn we gestart als een Slayer-coverband”, gaat Aïsha onverstoorbaar verder, “een thrashmetalgroep die we al heel lang bewonderen. We brachten eigenzinnige versies van hun populairste nummers, en gaven hen alternatieve titels die beter in de smaak vielen bij ons publiek, dat toch vooral uit moslims bestaat. Zo maakten we van ‘South of Heaven’ ‘North of Mekka’ en van ‘Hell Awaits’ ‘Virgins Await’. Onze demo werd opgepikt door Jihad Records, een Marokkaans platenlabel, en we mochten meteen ons debuut opnemen, met de bekende Egyptische producer Ibrahim Ke-Tel Muzik achter de knoppen. En zo is de bal aan het rollen gegaan.”

Naar het schijnt schuwen de dames tijdens hun optredens de controverse niet. “Neen, totaal niet. We durven al eens uitdagen. In Egypte hebben we onlangs een ketel varkensbloed over de eerste rijen gekieperd. Daar konden ze bij de Moslimbroeders niet echt om lachen, maar we haalden er wel de internationale pers mee. En als gadget krijgt iedereen op onze optredens bij het binnenkomen een buidel vol grote kiezels, natuurlijk gemaakt van plastic. De traditie is dat ze ons daarmee bekogelen tijdens ‘Stoned ‘til Death’, ons hardste en populairste nummer. Als we in Teheran of Kaboel optreden, is het wel oppassen geblazen, want er zijn altijd wel onnozelaars die echte keien en zelfs bakstenen naar binnen proberen te smokkelen.”

De hamvraag is natuurlijk of hun muziek en teksten binnen hun eigen geloofsgemeenschap wel worden getolereerd. “Af en toe is er wel eens een imam die tegen ons van leer trekt, maar de meesten beschouwen Sluier als betere reclame voor de allochtone Belg en de moslim dan pakweg die kutmarokkaantjes die de politie van Anderlecht met stenen bekogelen of die gefrustreerden die Vlaamsche deernen met te korte rokjes bespuwen. Onze mannen moeten ook niet veel memmen, of ze mogen ’s avonds zelf hun potje koken in plaats van laveloos de cafés in ‘t Straatje en de bankjes in het Begijnhofpark onveilig te maken.”

Heeft Sluier eigenlijk ook fans onder Kortrijkse niet-moslims? “Natuurlijk! Voor vele seculiere metalfans en andere muziekliefhebbers zijn we een echte gimmick geworden, en een band die iedereen minstens één keer wil gezien hebben. En af en toe is er ook wel eens een verlopen anarchist of een groene jongen die wil indruk maken met een keffiyeh (een zogenaamde ‘arafatsjaal’ – nvdr). Die pakken we dan van op het podium keihard aan. De Palestijnse strijd is nu eenmaal een strijd van de moslims in het algemeen en de Palestijnen in het bijzonder. We kunnen de hulp van die geitenwollen sokken en andere bietekwieten missen als kiespijn.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s