Ozark Henry neemt volgende plaat op in dialect

De kogel is door de kerk voor de vroeger in Kortrijk residerende songsmid Piet Goddaer: hij zweert op zijn volgende plaat het Engels af en ruilt die in voor zijn eigen Kortrijks dialect. In een exclusief gesprek met Kortrijk Scheef Bekeken vertelt hij waarom.

Goddaer

‘Sweet Instigator’, ‘Indian Summer’, ‘These Days’, ‘This One’s for You’… Onder zijn artiestennaam Ozark Henry haalde Piet Goddaer in eigen land gigantische successen met Engelstalige nummers. Daar komt binnenkort een eind aan met zijn nieuwe plaat, waarop hij authentiek Kortrijks zal zingen. “Dat Engels hangt me eigenlijk al jaren de strot uit. Ik ben er ooit mee begonnen toen ik jong en onbezonnen was, en toen ik nog de Vlaamse Tricky wilde worden. Dat is me zelfs bijna gelukt. Weet je dat David Bowie, toen ik in mijn beginjaren samen met hem op Beach Rock stond, in mij zijn natuurlijke opvolger zag? Zo overduidelijk was mijn muzikaal genie toen al. Er was slechts één probleem. Mijn Engels. Onbeholpen, letterlijk uit het Kortrijks vertaald, een beetje Google Translate avant-la-lettre. Ook Bowie hoorde dat, en zei me – terwijl hij het probeerde niet uit te proesten van het lachen – dat geen Engelsman of Amerikaan me ooit zou begrijpen. Nu, 16 jaar later, blijf ik met hetzelfde probleem worstelen. Wie niet van Ozark Henry houdt, heeft daar meestal twee redenen voor: mijn beruchte keelklanken, aan wie veel Mongoolse keelzangers niet kunnen tippen, en dat schabouwelijke Engels. Aan de muziek ligt het niet, want die is briljant, zelfs al is die in de loop der tijden onder commerciële druk geëvolueerd van het avontuurlijk aftasten van muzikale grenzen tot een fletse mix van Ikea-pop en muzak.”

West-Vlaams dus. Kortrijks zelfs. Een heel drastische wending voor een succesvol artiest als Piet Goddaer. “Bwa, succes is relatief hé. In Engeland en de States kwamen ze telkens niet bij van het lachen, dus dat viel wel een beetje tegen. Wallonië, Nederland en Frankrijk waren geen probleem, want daar is hun Engels nog slechter. Maar goed, gedane zaken nemen geen keer. Ik wil weer authentiek zijn. In mijn eigen dialect zingen, zoals Kowlier. En desnoods terugkeren naar mijn geliefde Kortrijk, waar de lucht en het water weer zodanig gezond zijn dat er weer vissen in de Leie zitten. Het is dan wel kabeljauw, maar slechts zuurpruimen en hengelaars zien daar graten in. Of ze me er nog willen, weet ik niet. (mijmert) Er is veel gebeurd… Maar toch: Kortrijks. Ik heb nog eventjes gedacht om naar Algemeen Nederlands over te schakelen, maar zoals zovele West-Vlamingen krijg ik mijn g’s en h’s niet onder controle, en is dat ook geen optie. Weet je, ik ben een volksmens en wil dat ook altijd blijven. Een beetje zoals Johny Turbo, maar dan zonder de alcohol.”

Ook de veranderende politieke situatie speelt mee in de beslissing van Goddaer. “Als de N-VA in Kortrijk en in andere steden en gemeenten aan de macht komt, liggen de kansen trouwens voor het grijpen. Dan zal niet alleen De Kreun Vlaamser moeten programmeren, maar ook alle andere concertzalen in Vlaanderen. En misschien zelfs in Wallonië, want je ziet van hier dat die Walen binnen een paar jaar onder de voet worden gelopen door vendelzwaaiend Vlaemsch voetvolk van puren bloede. Dat opent enorm veel perspectieven. Let op, dat ik voor dialect kies, is geen plat opportunisme hé, daar doe ik niet aan mee. Maar je moet wel weten wanneer je de juiste kant moet kiezen.”

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s