Bert Herrewyn gaat voor coupe militaire

Het moest er ooit eens van komen. Bert Herrewyn, de hardwerkende S.pa-jongeling en in Kortrijk ongetwijfeld het gemeenteraadslid met het hoogste rock n’ roll-gehalte – hofnar Eric Flo beleefde zijn gouden jaren al ergens in de Middeleeuwen, zal na de lokale verkiezingen een bezoekje aan zijn kapper brengen. Maar dan alleen als hij schepen wordt.

Bert

Brekend nieuws, dat om een woordje uitleg van de betrokkene vraagt. “Het is een hartverscheurende beslissing”, steekt de voorlopig nog helmboswuivende Herrewyn van wal, terwijl hij mijmerend in de verte staart, met zijn vingers tergend langzaam zijn hoofdbegroeiing strelend. “De druk werd ondraaglijk. Ik kan geen familiefeest of receptie bijwonen, of mijn haardos komt wel eens ter sprake. Het is zelfs het onderwerp bij uitstek, naast het feit dat ik nog steeds single ben. Ik ben het beu, die gelegenheden waarop ik steeds wordt uitgezwaaid met een pesterig ‘En volgende keer een lief hé’, of ‘Uw kapper is ondertussen dood van de honger, zeker?’.

Achter de nakende restyling van Herrewyn gaat ook een politieke motivatie schuil. “Nu Walter Van Beirendonck op het punt staat om de Kortrijkse Groenen onder handen te nemen, lijkt het mij het ideale moment om met deze haarstijl uit te pakken. Terwijl Caron en co zich eerst vestimentair en daarna electoraal totaal belachelijk zullen maken, zal ik zowel rockminnende jongeren als serieuze loftsocialisten kunnen bekoren. Ik ben namelijk geen achttien meer, al doe ik vaak alsof. Mijn idool, Grootinquisiteur John Crombez – toch ook een serieuze rocker – heeft me ervan overtuigd dat je ook je eigenheid kunt behouden en kunt headbangen zonder lang haar. En trouwens: mijn ambitie reikt verder dan de Kortrijkse raadszaal. Ik mik hoger. Federaal. Het moet al van Jean-Pierre Van Rossem geleden zijn dat er nog een langharige politicus in het parlement heeft gezeteld. Vaneigens is er Jean-Jacques De Gucht, maar zelfs zijn vader beschouwt die niet als een volwaardig politicus. Die staat op de lijst om de stemmen van wulpse cougars en jonge grietjes te ronselen. Een beetje zoals Wout Maddens in Kortrijk dus.”

Maar waarom wachten tot na de verkiezingen? In Kortrijk zijn er immers barbiers genoeg die hun beste schaar in de ontzag afdwingende paardenstaart van Bert willen zetten. “Kijk, ik loop al meer dan 15 jaar zo rond. Mocht ik zonder mijn wapperende manen flyeren of handjes schudden, dan zou geen hond in Kortrijk mij nog herkennen. Zelfs de mijne niet, mocht ik er een hebben. Daarom wacht ik liever tot na de stembusslag. Dan zal iedereen pas de nieuwe Bert leren kennen. Al zal de oude versie altijd diep in mij blijven bestaan. Dat lief komt later wel.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s